Beschermd wonen betekenis

De betekenis van de term beschermd wonen is als volgt te omschrijven: beschermd wonen is een vorm van wonen onder begeleiding. Deze woonvorm is geschikt voor mensen met psychische of psychosociale problemen. Beschermd wonen valt onder de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO). De betekenis van de term beschermd wonen kan twee woonvormen omvatten: het kan een woonvorm zijn waarin een maatwerk begeleiding geboden wordt waarbij mensen beschermd wonen zonder verblijf of in het andere geval wonen mensen intern in een beschermde woonvorm. In deze laatste vorm kiezen de cliënten ervoor om het oorspronkelijke huis (al dan niet tijdelijk) te verlaten. Bij het beschermd wonen op een locatie van de zorginstelling kan de betekenis van beschermd wonen meer letterlijk worden genomen, er is immers de beschikking over een 24/7 aanwezige professionele begeleiding en/of toezicht. Voor mensen die beschermd wonen zonder verblijf kan de betekenis van de term beschermd wonen minder strikt worden genomen. De begeleiding is minder intensief, hoewel er altijd een beroep kan worden gedaan op de onplanbare zorg. De zorgvraag is immers erg gevoelig voor veranderingen van de situatie en zal hier voortdurend op aangepast moeten worden.

In sommige gevallen kan een 24 uurs toezicht en ondersteuning van grote betekenis zijn voor zeer kwetsbare burgers, met een verhoogde begeleidingsvraag. Beschermd wonen kan hiervoor een prima oplossing zijn. Deze continue monitoring is met name van belang bij cliënten die niet in staat zijn om zelfstandig een inschatting te kunnen maken wanneer er hulp gewenst is. Hiermee wordt de kans op onaangepast gedrag van de cliënt voor het overgrote deel weggenomen. De keuze voor beschermd wonen kan gemaakt worden in het geval van een psychi(atri)sche stoornis, eventuele bijkomende aandoening(en) en daarmee samenhangende beperkingen in “sociale redzaamheid”. Dit kan gepaard gaan met matig of zwaar regieverlies.

Bij beschermd wonen wordt er beroep gedaan op de onplanbare zorg (structureel). In veel gevallen is er slechts een zeer beperkt zicht op vooruitgang of stabilisering van de zelfredzaamheid. In enkele gevallen is er zelfs sprake van een gecontroleerde afname hiervan. Bij het beschermd wonen draagt de zorginstelling zorg voor professionele begeleiding van cliënten. Behandelingen worden aan gespecialiseerde instanties overgelaten. De begeleiding kan voor de cliënten van grote betekenis zijn op verschillende primaire leefgebieden zoals huisvesting, financiën, geestelijke – en lichamelijke gezondheid en verzorging, dagbesteding, sociaal netwerk, huiselijke relaties en maatschappelijke participatie. Deze aspecten worden periodiek vastgelegd en geëvalueerd in een persoonlijk ondersteuningsplan.