Beschermd wonen criteria

Beschermd wonen is een vorm van wonen onder begeleiding. Deze woonvorm is gericht op mensen met psychische of psychosociale problemen. Beschermd wonen is ingericht als tijdelijke oplossing. Dit kan voor een periode van enkele maanden tot enkele jaren zijn. Deze periode wordt gebruikt om te werken aan stabilisatie en zelfredzaamheid. Hiervoor is een deskundige begeleiding aanwezig. Het doel is dat na de periode van beschermd wonen een doorstroom naar een eigen (huur)woning mogelijk is, eventueel met ambulante begeleiding. Dit laatste valt onder de noemer beschermd wonen zonder verblijf.

De 43 Nederlandse centrumgemeenten (afdelingen Toegang) bepalen wie in aanmerking komt voor deze vorm van zorg. Er wordt gekeken naar een huidige, individuele situatie om te beoordelen of beschermd wonen de juiste oplossing is voor een cliënt. Er zijn geen strikte criteria of omschrijvingen van de problematiek en stoornissen waarbij er gekozen wordt voor beschermd wonen. Specifieke situaties als de huidige woonruimte en de (on)mogelijkheden zullen bepalen of beschermd wonen een uitkomst is.

Vaak is er sprake van een combinatie van factoren, zowel op het psychische als op het sociale vlak, waarbij beschermd wonen in beeld komt. Onderstaande lijst is een opsomming van de meest voorkomende stoornissen en problematieken die binnen beschermd wonen voorkomen.

• ADHD
• Autismespectrumstoornissen
• Angststoornissen
• Ex-verslavingsproblematiek
• Gedragsproblematiek
• Geheugenproblematiek
• Licht verstandelijke beperking
• Persoonlijkheidsstoornissen
• Schizofrenie
• Sociale problematiek
• Stemmingsstoornissen