Beschermde woonvorm

Beschermd wonen is een vorm van wonen onder begeleiding voor mensen met psychische of psychosociale problemen. Het is een beschermde woonvorm van maatwerk begeleiding die op twee manieren in te zetten is. Cliënten kunnen kiezen om tijdelijk op een locatie van de zorginstelling in te trekken of begeleiding te ontvangen in hun eigen woning. Deze laatste beschermde woonvorm valt onder de noemer beschermd wonen zonder verblijf. Voor mensen die beschermd wonen zonder verblijf wordt er vaak een beroep gedaan op de onplanbare zorg, omdat de zorgvraag erg verandering gevoelig is.

 

Beschermd wonen kan worden ingezet voor zeer kwetsbare burgers, met een verhoogde begeleidingsvraag. De doelstelling van deze beschermde woonvorm is om de redzaamheid en de zelfstandigheid in de maatschappij te vergroten. In sommige gevallen kunnen deze mensen belang hebben bij een 24 uurs toezicht en ondersteuning die in deze beschermde woonvorm gegeven kan worden. Deze continue monitoring is voornamelijk van belang bij cliënten die niet in staat zijn om zelfstandig een inschatting te kunnen maken wanneer er hulp gewenst is.

 

Er wordt een beroep gedaan op een beschermde woonvorm als er zeer beperkt zicht is op vooruitgang of stabilisering van de zelfredzaamheid. In enkele gevallen is er zelfs sprake van een gecontroleerde afname hiervan. Bij het beschermd wonen draagt de zorginstelling zorg voor professionele begeleiding van cliënten. Het is geen behandelende instantie. De begeleiding is gericht op verschillende primaire leefgebieden zoals huisvesting, financiën, geestelijke – en lichamelijke gezondheid en verzorging, dagbesteding, sociaal netwerk, huiselijke relaties en maatschappelijke participatie. Dit wordt periodiek vastgelegd en geëvalueerd in een persoonlijk ondersteuningsplan.