Beschermd wonen ggz

Beschermd wonen is een vorm van wonen onder begeleiding, dat gericht is op mensen met psychische of psychosociale problemen. Van deze maatwerk begeleiding kan thuis of in een beschermde woonvorm (in een locatie van de zorginstelling) gebruik worden gemaakt. Het beschermd wonen valt onder de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO). Deze wet schrijft voor dat het beschermd wonen onder de verantwoordelijkheid valt van de gemeenten, maar de GGZ speelt ook een grote rol in het proces.

Voor de uitvoering van de verantwoordelijkheid over het beschermd wonen werkt de gemeente samen met de GGZ, de geestelijke gezondheidszorg. De hulpverlening van het GGZ is gericht op een breed, maar specialistisch terrein. De meeste mensen komen in contact met de GGZ na een consult bij de huisarts en een verwijzing van deze persoon. De GGZ richt zich met name op het voorkomen, behandelen, begeleiden en ondersteunen van mensen met psychische problemen. GGZ-hulp is niet tijd- of leeftijdsgebonden. De GGZ-hulp is naar behoefte beschikbaar.

De GGZ verstrekt veel uiteenlopende vormen van hulp met betrekking tot het geestelijke welzijn. De hulpverlening kan gericht zijn op onder andere psychische klachten en sociale problemen maar ook op het voorkomen of behandelen van geestelijke aandoeningen zoals een depressie of angststoornis en de begeleiding en ondersteuning van mensen met blijvende psychische problematiek.

Deze geestelijke aandoeningen heeft het GGZ ingedeeld in diverse zorgzwaartepakketten (ZZP). Uit het persoonlijke zorgprofiel van de cliënt, kan het zorgzwaartepakket worden opgemaakt. Beschermd wonen valt onder GGZ-C.