Page content

Beschermd wonen WLZ

Beschermd wonen is een vorm van wonen onder begeleiding voor mensen met psychische of psychosociale problemen. Het is een tijdelijke begeleidingsvorm voor volwassenen en jongvolwassenen, waarbij er beschikking over een 24/7 aanwezige professionele begeleiding en/of toezicht. Door de tijdelijke structuur van het begeleid wonen valt deze zorg niet onder de wet langdurige zorg (WLZ). Het begrip “tijdelijk” kan ruim worden genomen. De periode van begeleiding van het beschermd wonen kan flexibel worden ingezet, van enkele maanden tot enkele jaren.

 

Er kan zowel in de eigen woning (beschermd wonen zonder verblijf) of in een beschermde woonvorm, op een locatie van de zorgverlener, gebruik van worden gemaakt. Beschermd wonen kan worden ingezet voor de begeleidingsvorm van kwetsbare burgers die moeite hebben om zich staande te houden in de maatschappij met als doelstelling om de zelfredzaamheid en de zelfstandigheid van deze mensen te verhogen.

 

Beschermd wonen valt onder de wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) waarin staat dat de grotere gemeenten verantwoordelijk zijn voor de regionale invulling (organisatie en financiering) van het beschermd wonen. De invulling hierin wordt afgestemd op de regionale behoeften en mogelijkheden. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van zorgindicaties naar aanleiding van de persoonlijke zorgbehoeftes die zijn opgesteld door de GGZ, de geestelijke gezondheidszorg.

 

De indicatie voor beschermd wonen is GGZ-C. Beschermd wonen is immers een begeleidende en tijdelijke zorgvorm en geen behandelende langdurige zorgvorm. Mensen met een indicatie GGZ-B hebben recht op een langdurige behandelende zorg. Dit valt onder de wet langdurige zorg (WLZ)